|
|
Kaynayan
Kazan: Avrupa
Can
TÜREDİ
Avrupa, sınıf mücadelesinde son 20 yılın en büyük eylemlerini ve
hareketliliklerini yaşarken ve Avrupa işçi sınıfı var gücüyle sağ-neo
liberal politikalara ve AB ye hayır derken AB tartışmalarında yüzümüzü
nereye çevirmemiz gerektiğini gösteriyorlar.Bazı aklı evvel solcuların
-AB ye girelim "Emeğin Avrupasını yaratalım"cıların- bizzat AB ne üye
ülkelerin işçi sınıflarından şamar gibi bir cevap aldıklarını umarım.
Artık herkes biliyor ki AB emeğin birliği değil Sermayenin birliğidir tüm
kararlar sermayenin ihtiyaçları doğrultusunda alınır ve uygulanır.
Yanlış kavranan nokta ise avrupadaki burjuva demokrasisinin gelişmişliğinin
nedenidir-ki bu kazanımlar işçi sınıfının 150-200 yıllık mücadelesinin
sonucudur.Patronların ve sermayenin birliği olan AB nin hediyesi ve lütfu
değildir.
işte geçen hafta Avrupada yaşananlar...
10 Haziran Seville-İspanya:
300.000 Endülüs(Andulusian)Bölegesinden işçi kendi bölgelerinden AB
zirvesinin yapılacağı Seville yürüdü.attıkları sloganların başında El pueblo
unida jamas sera vencido-birleşen bir halkı hiç bir kuvvet yenemez ve toprak
reformu hemen şimdi idi...göstericiler zirvenin yapılacağı otelin önünde ise
otelin tel örgülerle sarılmasına karşı insanlar çitlerin arkasına saklanmaz
diyerek AB zirvesine katılanlara olan öfkelerini dile getirdiler...
18 Haziran Salı- Yunanistan:
geçen sene nisan ve mayıs aylarında yaşanan iki büyük genel grev den sonra
yunanistanda bir günlük bir genel grev daha gerçekleşti.ulaştırma işkolunda
ise grev iki gün olarak açıklandı.ana talep emeklilik yaşının 60 tan 65 e
çıkaran ve maaşlarda % 30 lara varan kesinti yaratan yasaların geri
çekilmesiydi.Yunan Sendikalar Konfedarasyonunun yaptığı çağrıya olumsuz
yanıt veren PASHE-komünist partinin ağırlığındaki sendika- katılımın
düşmesinde rol oynadı böylece stalinist örgütlerin bir kez daha işçi
sınıfına olan tavırlarını açıkça ortaya koydular.
20 HAZİRAN İSPANYA GENEL GREVİ:
İSPANYA nın son 20 yılında yaşanmış en katılımlı en büyük genel grev
geçtiğimiz perşembe gerçekleşti.sanayi işçilerinin %90 lık katılımı
vardı.büyük sanayi bölgeleri tamamen kapandı fabrikasından
inşaatına,dükkanından barına açık bir yer yoktu İSPANYADA HAYAT DURDU...
BU genel greve katılımın ve çoşkunun büyüklüğü ispanyol toplumundaki ruh
halinin değişimini açıkça göz önüne seriyor.tüm toplum ücretlerdeki
kesintilere hayat standartlarındaki düşüşe ve sağcı hükümetin uyguladığı
neo-liberal politikalara karşı tek vücut oldu.
bölgelerde yaşanan gösterilere katılım ise;
Madrid:500.000
Barcelona:500.000
Vigo:150.000
Seville:100.000
Oviedo:100.000
Granada:50.000
Malaga:20.000 .......ve tüm ispanya çapında 3.000.000 kişi...
grevin büyüklüğü ve yılların öfkesi kitlelerdeki güven ve coşkuyu arttıran
iki faktördü.
Bir diğer nokta ise İspanyada ki genel grev,yunanistan genel gervinden 2 gün
sonra, binlerce Portekiz işçisinin ülke çapında eylemlilik günü ilan ettiği
ve sokaklara döküldüğü günle ve İtalta da bölgesel çapta süren grevlerin
gerçekleştiği günle aynı gündeydi.
İtalya,yunanistan,ispanya,portekiz,almanya,fransa...
Avrupa işçi sınıfı ayakta çünkü biliyorlar ki BAŞKA BİR AVRUPA
VE BAŞKA BİR DÜNYA MÜMKÜN...
|
|
|
