İnsanca Bir Yıl Ama Nerdeee!

Sokaktaki Adam Ne Diyor

  Hamza AKTAN

 Saim, Kadir, Murat, Volkan, Necmettin, Hasbi, İsmail, Erkan, Sefa, Nuray, Taner, Erdem, Dilek ve Hamza 2002'nin yorgunluğuyla 2003'e girecek. Hiçbiri "eski" yıldan "farklı" bir yıl beklemiyor. Gelin "Yurdum insanının" bir yılını onlardan dinleyelim...

  "Yeni", "gıcır gıcır", "son model" bir yıl bizi bekliyor. Hepimiz de bir yılın bitip diğerinin başlamasının sadece sanal bir geçiş olduğunun farkındayız, ama bu "etkinlik" en azından yaşadıklarımızı son olarak anlatmamıza yarıyor. Sonuç bir hiç olsa bile. Ne de olsa insan biraz hayal(ci) değil midir?

Bu gıcır gıcır yılı da eskitmeye başlamadan önce yurdum insanının ne kadar çileli bir yıl daha yaşadığını öğrenmek için teybimizi uzatmamız yeterli. 2002'nin insanlarımız için ifade ettikleri:

Gelecek yıl da boyacılık yapacağım inşallah

Saim Umut (69) ayakkabı boyacısı: Abicim hep sefalet, acı çektik. Bu yılı da yoksullukla atlattık. Gelecek yıl ne olacak onu Allah bilir artık. Boyacılık yapıyorum ama hiç iş olmadı. Hiçbir şey iyi geçmedi. Abicim her gün çalıştım, çalıştığımın parasını da yedim. Ama hep kıt kanaat geçindim. Efendim benim iki çocuğum tekstilde çalıştığı halde yılımız iyi geçmedi. Onlar da çalışıyorlar ama haftalıklarını, aylıklarını alamıyorlar. Allah sonumuzu hayır etsin. İnşallah gelecek sene hayırlı olur ama yine boyacılık yapacağım. Ben 58 senedir bu işi yaparım, hiçbir değişiklik olmadı, hep aynı. Şükretmek diye bir adetimiz var.

Adını vermek istemedi, sokakta yaşıyor (55): Boş ver be abi bana değil git başkasına sor. Her gün içki içtim, hayatımız gitmiş ne anlatabilirim ki. Gelecek yıl ne yapacağımı Allah bilir.

Kadir Yıldız (17) simitçi: Valla bir yıldır her gün her akşam simit sattım. Her gün 24 saat çalıştım. Farklı hiçbir şey yapamadım. Senede bir günüm tatil o da Kurban bayramının birinci günü. Seneye Allah büyüktür. Bir planım yok. Askere gidene kadar böyle devam edeceğim kısmet olursa. Hayatımdan memnunum çünkü yapacak başka bir şey yok.

Murat Kayıhan (33) otomobil tamircisi: Bu yıl hiçbir şekilde beklediğimizi bulamadık. Günlük hayatımız kötü, her gün dükkana gidip açmak zorundayız. Tekkeyi bekleyen çorbayı içer misali. Bu gibi şeylerle geçirdik bir seneyi. Yani git gel git gel başka bir şey yok. seneye beklentim hayatımın iyi olması ama biraz karamsarım. Ekonomik durumum iyi olsun, çoluk çocukla iyi geçinelim, bunlar benim için yeterli. Bu yıl değil her yıl yapmak istediğim bir şey ev sahibi olmaktı, insanca yaşamaktı ama nerdeee...

Sosyal yaşantı için para lazım

Volkan Demir (22) markette reyon görevlisi: Ben sana ne söyleyeyim bilmiyorum ki. Yokluk, işsizlikle geçti bir yılım. Üç ay önce bir işe girdim. Markette çalışıyorum. Ondan önce barda çalışıyordum. O zaman en azından güzeldi. Şimdi de iyi Allah'a çok şükür ama insanları gördükçe psikolojin bozuluyor, stres sahibi oluyorsun. Sosyal yaşantı diye bir şeyimiz olmadı ki, zaten sosyal yaşantının olması için paranın olması gerekir, paran olmadığı zaman sosyal yaşantın olmaz. Yine de bazı şeylerden fedakarlık yapmak zorundayız. Artık iyice anti-sosyalleştik. Seneye de hiçbir beklentim yok. boşu boşuna yaşıyoruz. Seneye asker olacağım ama askerlikten ne beklentim olabilirsin ki ya, mantığın bittiği yerde askerlik başlar.

Necmettin Ateş (18) nohutlu pilavcı: Abi bu yılım normal geçti. Bir yıl boyunca aynı bu işi yaptım. Farklı bir şey yapmadım. Biraz zor geçti aslında. Ekonomik açıdan daha çok. Açlık kadar da değil ama. Seneye bir projem yok mecbur bu işe devam edeceğim.

Hasbi Çakmakçı (42), çiftiydi, simit satıyor: Ne sıkıntılar mı yaşadım... Bak anlatayım: Köyde çiftçilik yapıyordum, mazot gene aynı para, pahalılık gene aynı. Hiçbir şey ekemedim bu sene. Tokat'ın Kabakboğazı merkez köyünde yaşıyordum. 85'ten beri oraya gidip geliyorum. Simitçilik nasıl geçebilir ki, bu sene çok düşük geçti satışlar. Hiçbir hedefime ulaşamadım. Mesela çocuklarımı okutamadım. Dört çocuk okula gidiyordu, onların hiçbir istediğini alamadım. On tane, beş tane simit satacağım, gidip onları okutacağım öyle mi? Seneye bir planım var ama tutturabilir miyim bilmiyorum: Çocuklarımı okutmak, ailem ile iyi geçinmek. Onun dışında ne planım olabilir ki. Çocuklarımı okutabilirsem ne mutlu benim için.

İsmail Bağdu (46) İETT Hareket Amiri: Beklentilerim çoktu, kayıplarım da çok oldu. Bu yılım çok kötü ve berbat geçti. Ekonomik krizler, dolar aldı başını gitti. Aldığımız maaşlar yetmedi. Çalıştığım halde insanca yaşayamıyorum, Allah işsizlerin yardımcısı olsun. Hiç istikrar olmadı. Günlük hayatım devamlı çalışmakla geçti. Başka bir iş yaptığımız yok. bir eğlencemiz yok. En azından insan yazın denize gitmek istemez mi? Ama yazın da çalıştırıyorlar bizi.

Erkan Soydan (19) muhasebeci: Altı ayım çalışmakla geçti. Ondan önce okuyordum. Okulu bıraktım. Açık liseye kayıt oldum. Ya okulda hocalarla sorunum oldu, disipline falan gittim, disiplinde suç alınca okulu bıraktım. Açık liseden ticarete yazıldım. Bir muhasebecinin yanında işe girdim yetişmek üzere. Orada işi öğrendim, yavaş yavaş maaşımı artırdılar. Gelecekteki beklentim de işimde daha başarılı olmak. Sosyal hayatımda bir değişiklik olmadı. Spor gibi şeyler yaptım. Seneye nasip olursa açık liseyi bitirdikten sonra üniversiteye gitmek istiyorum. O gibi şeyler...

Sefa Kırmızı (23) Şehirlerarası otobüs muavini: 2002 berbattı. Bir seneden beri deli gibi çalışıyorum başka da bir şey yok. sosyal hayat diye bir şey yok. Evden işe, işten eve. Zaten 24 saat çalışıyorum. Ayın 26 günü çalışıyorum. Buraya da Bartın'dan o işten bıktığım için iş aramaya geldim.

Şöyle bir iş aradım ama yapıma yakışan bir iş bulamadım. İş buldum ama dalavere çıktı. Sigortam, hayat güvencem yok. bugün adam sana "hadi" dese her an boşta kalabilirsin. Tutunabileceğin hiçbir şey yok. 2003'te İstanbul'a yerleşmeye çalışacağım. Bir çocuk babasıyım ama hayattan hiçbir beklentim yok. Mesela ben aşırı solcuyum ama tek başına iktidara güveniyorum.

"Türkiye'de ne beklentim olabilir ki"?

Taner Akalın (23), iş arıyor: Kendi işyerim var. değişiklik olsun diye İstanbul'a geldik. Üç dört arkadaşımız daha var. üç dört arkadaş öncü olarak İstanbul'a gelmiştik. İşler umduğumuz gibi çıkmadı. Bir yıl boyunca iş dışında yaptığım başka bir şey olmadı. Üç ay önce evlendim. Seneye bir beklentim yok. Türkiye'den ne beklentim olabilir ki. İnsan haklarının olmasını istiyoruz. Mesela biz boş gezdiğimizde devletin bir yardımı olmuyor ama Avrupa'da işsizlere de para veriliyor.

Erdem Ülkü (58) bilgisayar tamircisi: Emekli olduktan sonra bilgisayar tamiri yapıyorum. İş dışında yapabildiğim bir şey yok. sabah dokuzda işe gidiyoruz, akşamları eve, her gün öyle geçti. Yani normaldi her şey. Zaman zaman sinemaya da gittim. Seneye beklentim maaşımın artması. 500 milyon alıyorum, emekli maaşıyla 650 milyona çıkıyor. Beklentim savaşın çıkmaması, ülkenin iyiye gitmesi.

Nuray Takan (24) banka çalışanı: Çok kayda değer bir şey yaşamadım aslında. Çok sorunlu geçti diyebilirim. Çok defa işsiz kalma durumuyla karşı karşıya kaldım. O yüzden zor bir yıl oldu. Önümüzdeki yılda da en azından iş hayatımın iyi olmasını istiyorum. Sosyal açıdan da normal şeyler oldu. İş hayatımdaki sorunlar eve kapanmama neden oldu. Bir yıl işsiz kalma korkusuyla geçti kısaca.

Dilek Fırat (25), öğrenci: Bu yıl özetle çok hızlı geçti ve güzel geçmedi. Koşturup durduk falan. Hayatımda daha çok maddi falan filan işlerle uğraşmak zorunda kaldım. Bir önceki yıl da öyleydi. Gelecek sene de bir önceki yıla benzeyecek gibi görünüyor. Ama yine de heyecanlanıyorum belki değişiklik olur diye. Belki olur kim bilir...

Hamza Aktan (20) muhabir: Bir yılım çalışmakla geçti, herhalde bu yılın öbür yıllardan en büyük farkı hayatımda en fazla soru sorduğum yıl olmasıydı. Tabii benim açımdan farklı olan sadece bunlar değil. En önemlisi sistemli bir şekilde çalışıyor olmanın insana ne kazandırıp, ne kaybettirdiğini kendi üzerimde görebilme imkanı görmüş olmam. Yeni yıldan beklentim kimsenin Iraklı insanları öldürmemesi.

Bianet’ ten alınmıştır.